Πίσω στο DIGI1.gr
Κατηγορία: Blog
Των φρονίμων τα παιδιά ...
Από antony@digerati.gr Τρίτη 01/04/2014
Blog index first do no harm a medical professionals obligation to protect patient data 700x467

Η ηλεκτρονική συνταγογράφηση που εφαρμόζεται πλέον για περισσότερο από δύο χρόνια στη χώρα μας, αποτελεί ίσως το εκτενέστερο ψηφιακό αρχείο ιατρικών δεδομένων των Ελλήνων πολιτών. Πριν την εφαρμογή της, το βιβλιάριο υγείας ήταν κυρίως μια “προσωπική” υπόθεση και οι περισσότεροι γιατροί και νοσοκομεία, ιδιωτικά και δημόσια, δεν κρατούσαν αρχεία των ασθενών τους.

Παράλληλα, σε χώρες του εξωτερικού και λιγότερο στη χώρα μας, αρκετές εταιρείες δραστηριοποιούνται σε παροχή υπηρεσιών που βασίζονται σε ανάλυση DNA, αποθηκεύοντας στους υπολογιστές τους, ίσως τα πιο προσωπικά δεδομένα ενός ατόμου.

Τέλος, οι φορητές και wearable συσκευές, εφοδιασμένες με αισθητήρες μέτρησης δεικτών υγείας, καταχωρίζουν τη φυσική κατάσταση του κατόχου τους σε βάσεις δεδομένων, οι οποίες ανήκουν σε άγνωστες startup εταιρείες, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις με επιλογή του κατόχου, οι πληροφορίες δημοσιοποιούνται σε κοινωνικά δίκτυα.

Η ασφάλεια των ψηφιακών δεδομένων γενικά είναι έτσι και αλλιώς ένα καυτό θέμα. Πόσο μάλλον, η ασφάλεια των δεδομένων που αφορούν την υγεία ενός ατόμου, τα οποία αποκαλύπτουν τις ατομικές του αδυναμίες. Η διαρροή τόσο ευαίσθητων πληροφοριών είναι πιθανό να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης ασφαλιστικών εταιρειών, εργοδοτών, αλλά και επιτήδειων, οι οποίοι ανέκαθεν προσπαθούσαν να πλουτίσουν προσφέροντας υποσχέσεις ανακούφισης του ανθρώπινου πόνου.

Τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη, έχουν θεσπιστεί ήδη αυστηροί νόμοι για εταιρείες και οργανισμούς που γίνονται απρόσεκτοι όσον αφορά τη φύλαξη προσωπικών και ιατρικών δεδομένων των πελατών ή πολιτών. Όσον αφορά τους κρατικούς οργανισμούς, πρακτικά ο πολίτης δεν έχει επιλογή, καθώς είναι υποχρεωμένος να υπακούει στους νόμους και ελπίζει ότι οι εργαζόμενοι σε data centers κρίσιμης σημασίας έχουν τη γνώση και τη ευαισθησία να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Για τα δεδομένα που καταχωρίζονται σε βάσεις ιδιωτικών φορέων, η ευαισθητοποίηση των πολιτών είναι μια επιπλέον ασφαλιστική δικλίδα που μπορεί να περιορίσει περιστατικά ασύδοτης χρήσης, αλλά και να πιέσει για μέτρα ασφάλειας που θα αποτρέψουν την ακούσια διαρροή.

Στο άμεσο μέλλον, η ψηφιοποίηση προσωπικών δεδομένων και ο συσχετισμός δεδομένων που είναι καταχωρισμένα σε διαφορετικές βάσεις, θα εφαρμοστεί σε μεγαλύτερη έκταση.

Προσωρινά στη χώρα μας δεν έχουν δημοσιοποιηθεί περιστατικά που δείχνουν ότι υπάρχει άμεσο πρόβλημα. Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν είναι πιθανό στο μέλλον, ειδικά σε έναν τομέα, όπως αυτός της υγείας, ο οποίος με τον καιρό φαίνεται να περνά περισσότερο στα χέρια των ιδιωτικών εταιρειών.

 

Γιάννης Μουρατίδης  

Κάτω από: Blog
Εικονικοί «φίλοι» σε συνθήκες εικονικής πραγματικότητας...
Από antony@digerati.gr Παρασκευή 28/03/2014
Blog index glasses1

Αυτό, πάλι, πώς να το εξηγήσει κανείς; Μια μεγάλη εταιρία (λέγε με Facebook), που φαίνεται ότι της περισσεύουν τα λεφτά (γι΄ αυτό μπόρεσε να δώσει 19 δις δολάρια, πριν από λίγες εβδομάδες, για να «καταπιεί» τη WhatsApp) ούτε που το σκέφτηκε να διαθέσει άλλα 2 δις για να εξαγοράσει την Oculus, μια εταιρία που αξιοποίησε τη μέθοδο του crowdfunding (γύρευε 250.000 δολάρια, αλλά μάζεψε 10 φορές τόσα, μόλις τον Οκτώβρη του ‘12!) για να κατασκευάσει το ένα και μοναδικό προϊόν της: ένα ζευγάρι γυαλιά εικονικής πραγματικότητας, ονόματι Rift...

Τώρα, το Facebook πρόσφερε με την εξαγορά του πολλαπλάσια απόδοση (έστω κι αν μερικοί από τους μετόχους καθόλου δεν εγκρίνουν αυτή την εξέλιξη, που τους δένει στο άρμα του βασιλιά των κοινωνικών δικτύων...) Όμως, γιατί το έκανε αυτό ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ; Φαίνεται πως, φρόνιμος ων, αποφάσισε να μαγειρέψει πριν πεινάσει - σε δημόσια ανακοίνωσή του (στο Facebook, φυσικά, πού αλλού;) δήλωσε πως  η εταιρία του θα πρέπει να αρχίσει να εστιάζει «σε πλατφόρμες που θα έλθουν μετά την κινητή τηλεφωνία». Αν και δεν προσδιορίζει πότε θα γίνει αυτή η μετάβαση, θεωρεί ότι τεχνολογίες όπως αυτή της Oculus «ανοίγουν δυνατότητες για εντελώς νέες μορφές εμπειριών»...  Και, για να μην υστερήσει, ο συνιδρυτής και CEO της Oculus, Μπρένταν Ιρίμπε, τόνισε με τη σειρά του ότι «η εικονική πραγματικότητα θα καθοριστεί σε μεγάλο βαθμό από τις κοινωνικές εμπειρίες, που συνδέουν τους ανθρώπους με μαγικούς νέους τρόπους». Ο νοών νοείτω!

Ποιές μπορεί να είναι αυτές; Προφανώς, όχι μόνο τα βιντεοπαιχνίδια, όπου -χάρη στο Oculus- ο χρήστης νιώθει να μπαίνει «μέσα» και να αποτελεί μέρος της πλοκής. Ο Ζούκερμπεργκ ελπίζει σε πολύ πιο σοβαρές χρήσεις (όχι πως το gaming είναι ασόβαρη...), όπως η ηλεκτρονική εκπαίδευση και η ηλεκτρονική παιδεία, με τον χρήστη πότε να μπαίνει στην αίθουσα διδασκαλίας για να παρακολουθήσει ένα μάθημα διαφορετικό από εκείνα που ξέραμε και πότε στην αίθουσα εξέτασης, για μια διαδραστική επαφή με τον γιατρό του. «Φανταστείτε να μπορέσετε, κάποια στιγμή, να μοιραστείτε με τους φίλους σας online, όχι μόνο κάποιες στιγμές, αλλά ολόκληρες εμπειρίες και περιπέτειες», επιμένει...

Όμως, μια στιγμή... Η Google τι υποτίθεται ότι κάνει με το Glass; Κι εκείνη για νέες και διαφορετικές εμπειρίες ψάχνει. Όντως, κάτι ανάλογο κυνηγάει κι αυτή, μόνο που οι δικές της φιλοδοξίες είναι και περισσότερες και μεγαλύτερες, καθώς βλέπει το Glass σε συνδυασμό με τις ολοένα δημοφιλέστερες φορετές υπολογιστικές συσκευές, αλλά και ως κίνητρο συνέργειας με άλλες εταιρίες, οι οποίες έχουν αρχίσει από καιρό να «κτίζουν» εφαρμογές, πάνω στη βασική ιδέα λειτουργίας του Glass.

Όπως, για παράδειγμα, η Augmedix, που «σήκωσε» πρόσφατα 3,2 δις δολάρια με στόχο να προσαρμόσει το δημιούργημα της Google στις εξειδικευμένες, βεβαίως, ανάγκες της ιατρικής κοινότητας. Κι αν δεν το έχετε συνειδητοποιήσει ακόμα, να το επαναλάβουμε άλη μια φορά, με φρέσκια την εμπειρία από το Mobile World Congress της Βαρκελώνης, πριν από ένα μήνα: η αγορά των κάθε λογής κινητών ή φορετών συσκευών, οι οποίες έχουν να κάνουν με την υγεία και την ευζωΐα του χρήστη τους, έχει ήδη ξεκινήσει τη διαδικασία απογείωσης – το πιο «καυτό» θέμα στη Βαρκελώνη ήταν αυτές οι συσκευές, μαζί με τα πρώτα δείγματα του Internet των Αντικειμένων. Σχεδόν κάθε περίπτερο στέγαζε τουλάχιστον μια εταιρία που είχε κάτι (προϊόν ή υπηρεσία) να δείξει σ’ αυτόν τον τομέα, του ελληνικού μη εξαιρουμένου (με τη Vidavo).

Όμως, τη δόξα της Google και τις καλές σχέσεις της με την κοινότητα των developers φαίνεται πως ζήλεψε το Facebook κατανοώντας πως δεν μπορείς να κάνεις τα πάντα μόνος σου (τα παθήματα-μαθήματα της προ-appstores εποχής μάλλον δεν έχουν ξεχαστεί...). Γι’ αυτό και προσπαθεί να αναθερμάνει τις σχέσεις του μαζί τους, για να τους έχει συμμάχους και συνεργούς στη «μάχη των γυαλιών» – και όχι μόνο... Ούτε είναι τυχαίο που ο αρχιμηχανικός του Facebook στο χώρο των mobile devices προηγουμένως εργαζόταν στη Linden, δημιουργό του Second Life... Ποιός θα προλάβει πρώτος; Ή, απλώς, Power Games, που λένε και στο χωριό μου!

Πάντως, αν εξακολουθείτε για καθαρά αισθητικούς και μόνο λόγους, να μην χωνεύετε το Google Glass, η τελευταία εξέλιξη -που ανακοινώθηκε αυτή την εβδομάδα- ίσως σας αναγκάσει να αναθεωρήσετε: η Google εξακολουθεί να στηρίζει το δημιούργημά της όχι μόνο τεχνολογικά (έστειλε στους εκπροσώπους του Τύπου ένα κείμενο για τους 10 Μύθους του Glass), αλλά και αισθητικά (έκλεισε συμφωνία συνεργασίας με τη «μαμά» των RayBan, Luxottica, μια από τις μεγαλύτερες εταιρίες κατασκευής και εμπορίας οπτικών στον κόσμο)...

Κάποιος θα μας βάλει σύντομα τα γυαλιά, μου φαίνεται...

Γιάννης Ριζόπουλος

Κάτω από: Blog
Τα πολλά πλοκάμια της κατασκοπείας...
Από antony@digerati.gr Παρασκευή 21/03/2014
Blog index spybackground

Μόλις την περασμένη εβδομάδα, σ’ ετούτη εδώ τη στήλη μετρούσαμε και γιορτάζαμε τα 25χρονα του Παγκόσμιου Ιστού. Τι τα θέλετε, όμως... Από τη μια σκέφτεσαι τα τόσα και τόσα καλά που μας έχει φέρει η επαναστατική «εφεύρεση» του σερ Τιμ Μπέρνερς-Λι κι από την άλλη τα (πάμπολλα, επίσης!) προβλήματα που μοιραία τα συνοδεύουν, όπως ο «κατιμάς» το καλό κρέας στο χασάπη...

Γιατί, με δεδομένο ότι το Διαδίκτυο παίζει πλέον καταλυτικό ρόλο στην προσωπική και επαγγελματική ζωή αρκετών εκατομμυρίων ανθρώπων, τόσο η καλή όσο και η κακή όψη του επηρεάζουν άμεσα κάθε δραστηριότητά μας, είτε μιλάμε σε επίπεδο καθημερινότητας είτε για καταστάσεις από αυτές που λέμε χρόνιες... Να, πάρτε για παράδειγμα την ηλεκτρονική παρακολούθηση (που, πρέπει να τη διακρίνουμε σαφώς από το ιστορικό δίπολο κατασκοπεία-αντικατασκοπεία, το οποίο προ-υπήρχε της ψηφιακής εποχής και μάλλον δεν θα πάψει ποτέ να υπάρχει, όσο υπάρχουν άνθρωποι...) και τα όσα φοβερά και τρομερά μαθαίνουμε γι΄ αυτήν, από τότε που ο Έντουαρντ Σνόουντεν άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, με τις αποκαλύψεις του για το ρόλο της αμερικανικής NSA και όχι μόνο.

Την ώρα που ο πρόεδρος Ομπάμα συναντάται με τους ηγέτες των κορυφαίων αμερικανικών εταιριών υψηλής τεχνολογίας (απόψε, ώρα Ελλάδος, λιγότερο από ένα 24ωρο μετά την ώρα που γράφονται τούτες οι γραμμές), σε μια συζήτηση εφ’ όλης της ύλης που θα εστιαστεί σε «θέματα προσωπικού απορρήτου, τεχνολογίας και κατασκοπείας» (σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του Λευκού Οίκου...), η πρόσφατη πρωτοβουλία του διευθύνοντος συμβούλου και ιδρυτή του Facebook, Μαρκ Ζούκερμπεργκ, να τηλεφωνήσει προσωπικά στον Αμερικανό πρόεδρο και να του εκδράσει την ανησυχία του για τη δράση της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας, δεν μπορεί παρά να προκαλεί αναστάτωση στην κοινή γνώμη. Πολύ περισσότερο όταν ο ίδιος σχολίασε δημόσια, στις 13 Μαρτίου, με post στη σελίδα του ότι... «δυστυχώς, φαίνεται πως θα χρειαστεί πολύς καιρός ακόμα για την πραγματική και πλήρη αναθεώρηση» (ΣΣ. αυτής της πρακτικής), συμπληρώνοντας πως η αμερικανική κυβέρνηση θα έπρεπε να είναι «πολύ πιο δαφανής, σ’ ό,τι αφορά στις ενέργειές της...»

Η συνάντηση αυτή (που μάλλον αιφνιδίασε τα στελέχη των εταιριών, σε σημείο ώστε αρκετοί να δηλώσουν αδυναμία προσέλευσης, λόγω άλλων υποχρεώσεων) θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμη, καθώς πραγματοποιείται λίγο πριν ο Μπαράκ Ομπάμα παρουσιάσει τις προτάσεις του για την αναμόρφωση, με την κατάθεση σχετικών νομοσχεδίων, ολόκληρου του προγράμματος παρακολουθήσεων των αμερικανικών αρχών. Όμως, τι άλλη χρεία μαρτύρων έχομεν για τις προθέσεις της NSA, όταν η υπηρεσία αυτή δημιουργεί μέχρι και spin-off εταιρίες για να αξιοποιήσει και εμπορικά την τεχνογνωσία που έχει κατακτήσει τόσα χρόνια στο «πεδίο της μάχης»;

Σύμφωνα με το δημοσίευμα του έγκυρου Technology Review (by MIT, παρακαλώ) η NSA κινείται πολύ δραστήρια προς την κατεύθυνση της κατάθεσης πατεντών (!) σχετικά με τις εφευρέσεις των υπαλλήλων της, χάρη στις οποίες μας παρακολουθεί ανελλιπώς, συνεισφέρει σε προσπάθειες εφαρμογής πρακτικών ελεύθερου λογισμικού (!!) ενώ υπάρχουν και  περιπτώσεις κατά τις οποίες εργαζόμενοι της υπηρεσίας εκδύονται τον μανδύα της ορκισμένης μυστικότητας για να δημιουργήσουν μικρές επιχειρήσεις με στόχο την εμπορική εκμετάλλευση των ιδεών τους (!!!), που έχουν να κάνουν με εμάς... Ο λόγος είναι πως, όπως συμβαίνει και με άλλες ομοσπονδιακές υπηρεσίες, έτσι και η (χρηματοδοτούμενη από τον δημόσιο κορβανά) NSA είναι υποχρεωμένη από την αμερικανική νομοθεσία να διαθέτει στην αγορά τα αποτελέσματα των ερευνών της – ε, τέτοια φτιάχνει, τέτοια πουλάει: αδιάρρηκτες τσάντες, ασφαλή καλύμματα παρατηρητηρίων, ένα σύστημα που δεν επιτρέπει την ανασύσταση ενός εγγράφου που έχει περάσει από shredder, αλλά και λογισμικό για τη δημιουργία βάσεων δεδομένων, σαν κι αυτές που χρησιμοποιεί στις παρακολουθήσεις της!

Πάντως, η αμερικανική διαβεβαίωση όταν «πρωτοέσκασε» η ιστορία των συστηματικών παρακολουθήσεων, πριν από μερικές εβδομάδες, πως αυτές γίνονται μόνο για την αποτροπή πράξεων τρομοκρατίας και «δεν παρακολουθούνται οι ξένες επιχειρήσεις, προς όφελος των αμερικανικών», ίσως να έχει κι άλλα επεισόδια, μετά τη δημοσίευση, πριν από λίγες ημέρες, άρθρου του Kevin Bullis πάλι στο Technology Review, σύμφωνα με το οποίο σε κρίσιμες αμερικανικές ερευνητικές υποδομές, αλλά και σε πετρελαϊκές εγκατασάσεις έχουν ήδη ληφθεί ειδικά μέτρα προστασίας των δεδομένων τους από κυβερνο-επιθέσεις και κυβερνο-κατασκοπεία.

Τα νούμερα που παρατίθενται –δείτε τα, θα φοβηθείτε κι εσείς, όπως φοβήθηκα κι εγώ!- δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για ελάφρυνση του κλοιού ασφαλείας... μάλλον για περαιτέρω σύσφιγξη το βλέπω να πηγαίνει!

Πού να τα φανταζόσουν όλα αυτά, καημένε σερ Τιμ, που προσπαθείς ακόμα να επιβάλεις (και σωστά) μια Magna Charta στον Παγκόσμιο Ιστό...

Γιάννης Ριζόπουλος

Κάτω από: Blog
WWW: ένα-δυο-τρία-τέσσερα-πέντε... 25 και να καίνε!
Από antony@digerati.gr Παρασκευή 14/03/2014
Blog index web1

Τι τα θέλετε... Ήμουνα νιός και γέρασα! Εικοσιπέντε ολόκληρα χρόνια πέρασαν από την πρεμιέρα του Παγκόσμιου Ιστού (κι όχι του Internet, όπως λένε πολλοί – Αιδώς Αργείοι!) κι εγώ νιώθω σαν να το είχαμε μαζί μας από πάντα. Μάλιστα, συχνά πυκνά αναρωτιέμαι πώς ζούσαμε «τότε», πριν ακόμα μπει στη ζωή μας... Τι καλύτερη απόδειξη για το πόσο πολύ αυτά τα τρία γράμματα (WWW – ξεχωριστό «τοπόσημο» και σύμβολο της εποχής μας) έχουν επηρεάσει την καθημερινότητά μας;

Είναι να μην το γιορτάζουμε, λοιπόν, όπως γιορτάζουμε τα γενέθλια ενός δικού μας ανθρώπου, ενός στενού φίλου, ενός συντρόφου; Γιατί, σύντροφος είναι κι ο Ιστός, από τους πιο πιστούς μάλιστα, μαζί μας στο καλό και στο κακό, πάντα εκεί (εκτός κι αν έχει πέσει το τηλεπικοινωνιακό δίκτυο, βεβαίως, ή έχει κοπεί το ρεύμα στην περιοχή μας και μέχρις ότου «σβήσει» η μπαταρία του κινητού...) και πάντα έτοιμος να μας συνδέσει με τον κόσμο, αψηφώντας αποστάσεις, σύνορα και χρόνους.

Βέβαια, δεν είναι όλα «καλώς καμωμένα»... Πολλά, άπειρα τα καλά που μας έχει φέρει, αλλά κάμποσοι και οι κίνδυνοι από την «ανωφελή» χρήση του –κι εδώ ισχύει, ίσως περισσότερο απ’ ό,τι αλλού, η λογική του ότι με ένα μαχαίρι μπορείς να κόψεις ψωμί, αλλά και να σκοτώσεις έναν άνθρωπο! Γι’ αυτό και το πιο «ηχηρό» μήνυμα, σχετικά με το μέλλον του Παγκόσμιου Ιστού, ήρθε από τον ίδιο τον εφευρέτη του, τον Βρετανό, σερ Τιμ Μπέρνερς-Λι, ο οποίος ζήτησε, μιλώντας αποκλειστικά στην εφημερίδα «Guardian» την Τετάρτη, ημέρα της επετείου, τη δημιουργία μιας Magna Carta. Μ’ άλλα λόγια, προτείνει ένα παγκόσμιο σύνταγμα, ένα χάρτη δικαιωμάτων ο οποίος θα διέπει στο εξής τη λειτουργία του Ιστού και θα διαφυλάττει την ουδετερότητά του απέναντι στις κάθε λογής επιθέσεις που δέχεται τόσο από κυβερνήσεις (λογοκρισία, κατασκοπία, απειλές ή ακόμα και κατέβασμα του διακόπτη), όσο και από τις μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις, που –μέσω αυτού και σε συνδυασμό με τη δική τους επιροή- προσπαθούν να ελέγξουν καταστάσεις και ανθρώπους προς ίδιο όφελος. Ο ίδιος μάλιστα, έχει ιδρύσει μαζί με άλλους «Ιστοφύλακες» έναν οργανισμό με τίτλο The Web we Want (ο Ιστός που θέλουμε) ακριβώς για να συσπειρώσει θεσμικούς φορείς, κυβερνητικές υπηρεσίες, αλλά και επιχειρήσεις σε κάθε χώρα, οι οποίοι θα στηρίξουν την προσπάθεια για ουδέτερη και ανοικτή σε όλους πρόσβαση στο Internet.

Ο πάντα ιδεολόγος σερ Τιμ (όπως είναι γνωστό τοις πάσι, δεν πήρε ποτέ ούτε ένα σέντσι από αυτή την εφεύρεσή του που άλλαξε τη ζωή μας, επιμένοντας εξαρχής η χρήση του να είναι ελεύθερη και ανοικτή σε όλους – ασχέτως αν τόσοι άλλοι έκαναν την τύχη τους από αυτήν) σίγουρα οφείλει πολλά στα γονίδιά του: και οι δυο γονείς του είχαν εργαστεί στο «κτίσιμο» του Ferranti Mk1, του πρώτου υπολογιστή που διατέθηκε, ως προϊόν, στην αγορά. Σίγουρα, όμως, δεν θα μπορούσε να φανταστεί, όταν ξεκινούσε εκεί πίσω στο ’89, το «ταξίδι» του στον Ιστό με μια πρόταση προς τη διοίκηση του CERN για την επικοινωνία των απανταχού της Γης ερευνητών μεταξύ τους, τη σημερινή κατάληξη... Ο δρόμος, τουλάχιστον μέχρι το ’91-92, όταν έκαναν την εμφάνισή τους οι πρώτοι browser και το φαινόμενο άρχισε να παίρνει διαστάσεις χιονοστιβάδας, σίγουρα δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Όμως, περασμένα-ξεχασμένα και το CERN (που, επίσης, ούτε ζήτησε ούτε έλαβε σέντσι για δικαιώματα) σήμερα θυμάται και γιορτάζει.

Όσο για το πού θα πάμε από εδώ και πέρα; Το Information Week κάνει σε πρόσφατο άρθρο του πέντε προβλέψεις για το πού θα είμαστε το 2025. Κι όπως θα περίμενε κανείς, σ’ αυτές βασιλεύουν τα Big Data, η λόγω καλύτερης ενημέρωσης πολιτική συνειδητοποίηση και ο διχασμός, τα νέα επιχειρηματικά μοντέλα και η δημιουργία παγκόσμιων υπερυπολογιστών (και, μιας και το αναφέραμε, αυτό είναι ένα από τα θέματα που θα συζητηθούν σε διεθνές συνέδριο που θα γίνει στις αρχές Απριλίου, στην Αθήνα). Δεν ξέρω αν θα μιλάμε από το ίδιο «μετερίζι» το 2025, για να δούμε τι θα έχει απογίνει, θα ήταν, όμως, ενδιαφέρον...     

Γιάννης Ριζόπουλος

ΥΓ. Κάτι που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό, αφορά στη σχέση του σερ Τιμ Μπέρνερς-Λι (και του Ιστού) με την Ελλάδα: Την Αθήνα επέλεξε, στα παρελθόν, για να ανακοινώσει δυο σημαντικές πρωτοβουλίες του, τον Σημασιολογικό Ιστό (Semantic Web) και την Επιστήμη του Ιστού (Web Science). Στη μόνη συνάντηση που είχα μαζί του, πριν από κάμποσα χρόνια, στον «Ελληνικό Κόσμο» της οδού Πειραιώς, τον είχα ρωτήσει σχετικά, αν και off the record. Είχε χαμογελάσει με την ερώτηση και μου είχε απαντήσει πως, αν δεν υπήρχαν δυο Έλληνες, ίσως να μην υπήρχε Ιστός – σαφής η αναφορά στον καθηγητή Γιώργο Μητακίδη, που τον είχε βοηθήσει από πλευράς Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και στο Μιχάλη Δερτούζο (στενό φίλο και κουμπάρο του πρώτου), από πλευράς ΜΙΤ. Εκείνα τα πρώτα, «πέτρινα» χρόνια οι δυο Έλληνες είχαν στηρίξει από τις κομβικές θέσεις τους τον Βρετανό οραματιστή (έπειτα από μια γερή οινοποσία στο σπίτι του Μητακίδη στις Βρυξέλλες, όπως μου είχε αποκαλύψει ο ίδιος, στη διάρκεια της οποίας τους είχε αναπτύξει τις ιδέες του), βοηθώντας τον να υλοποιήσει το όραμά του – κάτι που μνημονεύει και ο ίδιος, στο βιβλίο του «Weaving the Web» (Texere, 2000), περιγράφοντας «από πρώτο χέρι» πώς δημιουργήθηκε ο Ιστός. Τα υπόλοιπα είναι πλέον, ιστορία!

Κάτω από: Blog
Ο άνθρωπος μηχανή
Από antony@digerati.gr Τετάρτη 12/03/2014
Blog index max with machine man book

Αυτός είναι ο τίτλος της ελληνικής έκδοσης του βιβλίου "Machine Man" του Max Barry (Εκδόσεις Καστανιώτη). Το βιβλίο μιλάει για έναν επιστήμονα, ο οποίος χάνει το πόδι του σε ένα ατύχημα και βλέπει σε αυτό το συμβάν μια ευκαιρία για να πετύχει την απόλυτη αυτοβελτίωση.

Ο Tim Ferriss είναι ένας body hacker. Το βιβλίο του "The 4-Hour Body" (http://www.fourhourworkweek.com/blog/#) είναι ένας οδηγός βελτίωσης του σώματος και των λειτουργιών του, ο οποίος βασίστηκε σε επιστημονικά δεδομένα, άλλα και πειράματα που έκανε ο συγγραφέας στον εαυτό του. Ενώ ο μέσος άνθρωπος θα κάνει μια εξέταση αίματος το χρόνο για να πάρει μια εικόνα των δεικτών υγείας, ο Tim Ferriss παρακολουθούσε κάποιους από τους δείκτες αυτούς σε πραγματικό χρόνο, με στόχο να ρυθμίζει τη διατροφή και την άσκησή του με τέτοιο τρόπο ώστε να διατηρεί τους δείκτες στα βέλτιστα επίπεδα.

Τέσσερα χρονιά μετά την έκδοση του "The 4-Hour Body", μια μεγάλη ποικιλία ηλεκτρονικών συσκευών, προσφέρει στο ευρύ καταναλωτικό κοινό τη δυνατότητα να αξιολογεί την κατάσταση των σωματικών λειτουργιών σε πραγματικό χρόνο. Το Fitbit, μια από τις συσκευές αυτές, ενώ στην αρχική της έκδοση ήταν ένας απλός βηματομετρητής, τώρα μπορεί να μετρά, καρδιακούς παλμούς, διάρκεια ύπνου και να συνδυάζει τα δεδομένα για να δημιουργεί μια εικόνα της δραστηριότητας και της ευζωίας του κατόχου της. Κάποιες άλλες συσκευές, όπως το LifeWatch (http://digi1.gr/blog/article/400), μπορούν επιπλέον να μετρούν στρες, θερμοκρασία σώματος, γλυκαιμικό δείκτη και κατανάλωση οξυγόνου.

"Δεν μπορείς να βελτιώσεις ό,τι δεν μπορείς να μετρήσεις" θα λέγαμε παραφράζοντας λίγο μια από τις πρώτες φιλοσοφίες του management. Υπάρχει μια αλήθεια σε αυτή τη φράση, αλλά και ένας κίνδυνος. Η αλήθεια είναι ότι αν δεν μας αρέσει η ιδέα να πάθουμε ξαφνικά μια καρδιακή ανακοπή, ακόμα και αν κάνουμε υγιεινή ζωή, καλό είναι κατά καιρούς να μετράμε τους δείκτες χοληστερίνης και τριγλυκεριδιων στο αίμα. Όμως γιατί χρειάζεται να ξέρουμε ακριβώς τον αριθμό των βημάτων που κάναμε στη διάρκεια της μέρας η το ισοζύγιο των θερμίδων που πήραμε και καταναλώσαμε κάθε ώρα;

Θυμάμαι σε μια ομιλία γνωστού Έλληνα διατροφολόγου κάποιον από το κοινό να ρωτά λίγο ειρωνικά πόση ώρα θα χρειαστεί να περπατήσει για να κάψει μια μερίδα παϊδάκια με τηγανιτές πατάτες. Όταν η απάντηση που πήρε ήταν "δεν μιλάμε για ώρες άλλα για μέρες", το αρχικό χαλαρό του ύφος πήρε μια πιο σκοτεινή απόχρωση.

Η άποψή μου είναι ότι για όσους δεν κάνουν πρωταθλητισμό, είναι μάλλον άσκοπο να μετατρέπουν την καθημερινή τους ζωή σε αγώνα πρωταθλήματος. Επίσης, δεν θεωρώ ότι μπορεί μια ηλεκτρονική συσκευή να καθορίζει την ευζωία μας, βασισμένη σε μέσους όρους ευζωίας πληθυσμών που ζουν σε διαφορετικά περιβάλλοντα, με διαφορετικές διατροφικές συνήθειες και διαφορετική φιλοσοφία ζωής. Από την άλλη βέβαια, δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο μια καθημερινή προσπάθεια επίτευξης μετρήσιμων στόχων να δημιουργεί ευχαρίστηση σε κάποιους. Μάλλον σε αυτούς άλλωστε απευθύνονται και οι κατασκευαστές των παραπάνω συσκευών.

Ωστόσο αυτή είναι η κορυφή του παγόβουνου. Η μηχανοποίηση του ανθρώπου περπατά ήδη σε διαδρομές που ξεφεύγουν από το στόχο της ευζωίας και αγγίζουν αυτόν μιας υπεράνθρωπης ύπαρξης. Τα Google Glass, εφοδιασμένα με το κατάλληλο λογισμικό θα έχουν σύντομα τη δυνατότητα να αναγνωρίζουν συναισθήματα (http://thenextweb.com/apps/2014/03/06/emotients-face-tracking-google-glass-app-can-identify-mood-people-around/#!zjaJm). Αυτό μπορεί να μην ακούγεται και τόσο υπεράνθρωπο, αλλά είναι για κάποιον που είναι συναισθηματικά “ανάπηρος”. Δεν αποκλείεται στο μέλλον με μια άλλη προσθήκη  τα Google Glass να δίνουν στον κάτοχο τους μικροσκοπική η τηλεσκοπική όραση. Η νέα γενιά ρομποτικών τεχνητών μελών είναι πολύ πιθανό να ξεπεράσει κάποια στιγμή σε δυνατότητες τα φυσικά μέλη. Ήδη, έχουν γίνει δοκιμές εξωσκελετού που υποβοηθά έναν άνθρωπο να σηκώνει βαρύτερα αντικείμενα σε σχέση με αυτά που του επιτρέπει η φυσική του δύναμη (http://www.youtube.com/watch?v=GUMg4KADC0E). Ίσως στο πιο μακρινό μέλλον τα τεχνητά όργανα που θα παράγονται από 3D εκτυπωτές, όπως ένα συκώτι η μια καρδιά, να έχουν καλύτερες "επιδόσεις" από τα αντίστοιχα φυσικά.

Η φυσική εξέλιξη ήταν μέχρι τώρα η βασική οδός αυτοβελτίωσης των έμβιων οργανισμών. Όπως φαίνεται όμως υπάρχουν πλέον κάποιοι που τη βρίσκουν αργή.

 

Γιάννης Μουρατίδης

Κάτω από: Blog
Πονάς, Γιάννη; Κάνε «κλικ» να γιάνει!
Από antony@digerati.gr Παρασκευή 07/03/2014
Blog index shapeways 3dprinter 6

Ε, λοιπόν, ναι... το κέρδισα το στοίχημα που είχα βάλει με τον εαυτό μου (δείτε την προ-προηγούμενη «Γνώμη», για να καταλάβετε τι εννοώ...) – οι δυο τομείς που γνώρισαν μεγάλες δόξες στο πρόσφατο Mobile World Congress της Βαρκελώνης, ήταν όντως οι εφαρμογές σχετικά με θέματα υγείας / ευζωΐας και το Διαδίκτυο των Αντικειμένων!

Κι αν για τον δεύτερο είμαστε ακόμα στη φάση «πολύ λάδι, αλλά από τηγανίτα τίποτα» (μια παροιμία που έλεγε η γιαγιά μου, όταν ήθελε να σχολιάσει το μεγάλο θόρυβο, αλλά χωρίς κάποιο απτό αποτέλεσμα), αφού όλα δείχνουν ότι θα χρειαστεί να περιμένουμε ένα-δυο χρονάκια ακόμα ως το μεγάλο «μπουμ» από πλευράς εφαρμογών, λύσεων και αντίστοιχων υλοποιήσεων, στον πρώτο τομέα το νερό έχει πλέον μπει στο αυλάκι κι όλα κυλάνε ομαλά (αν δεν τρέχουν κιόλας, ορμητικά...)

Αυτό το συμπέρασμα βγαίνει «χαλαρά», τόσο από την τεράστια –συγκριτικά με ό,τι συνέβαινε σε άλλους τομείς- παρουσία σχετικών με m-health / e-health εφαρμογών και κάθε λογής gadget στη Βαρκελώνη, όσο και από τη διαρκώς εντονότερη ενασχόληση των απανταχού media με τα ευεργετικά αποτελέσματα του συνδυασμού υγείας και υψηλής τεχνολογίας. Όπως, για παράδειγμα, το άρθρο του Τζόναθαν Έιμος, επιστημονικού συνεργάτη του BBC News, ο οποίος μιλάει για τα καλά που θα μας φέρει προσεχώς –με την απαραίτητη βοήθεια της Πληροφορικής- η εξατομικευμένη φαρμακευτική αγωγή.

Βρετανοί επιστήμονες από το University College του Λονδίνου ανακοίνωσαν σε πρόσφατο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης για την Πρόοδο της Επιστήμης (AAΑS) ότι πέτυχαν να προσομοιώσουν με τη χρήση υπερυπολογιστών -και για ένα συγκεκριμένο άτομο, προφανώς- το μεταβαλλόμενο από άνθρωπο σε άνθρωπο σχήμα μιας σημαντικής πρωτεΐνης, της πρωτεάσης, η οποία παίζει βασικό ρόλο στην εξέλιξη του Έιτζ. Στη συνέχεια, μπόρεσαν να κατατάξουν σε κλίμακα τα μόρια διαφόρων φαρμάκων, με κριτήριο το βαθμό αποτελεσματικότητάς τους στο μπλοκάρισμα της δραστηριότητάς της. Κι αν σήμερα χρειάστηκε να ξοδέψουν πολύ χρόνο και χρήμα, για να πετύχουν αυτή την αξιολόγηση (ο υπερυπολογιστής δούλευε αρκετά μερόνυχτα για να βγάλει την επίμαχη κατάταξη), οι επιστήμονες διαβεβαιώνουν πως στο μέλλον τέτοιου είδους διεργασίες θα είναι υπόθεση ρουτίνας και κάθε άνθρωπος (ή τουλάχιστον, ο γιατρός του) θα γνωρίζει ακριβώς τα φαρμακευτικά προϊόντα που ταιριάζουν καλύτερα στην περίπτωσή του...

Το πεδίο, όμως, όπου τα αποτελέσματα της εφαρμοσμένης έρευνας είναι σαφώς πιο εντυπωσιακά, όπως μας διαβεβαιώνει σε άρθρο του το Information Week, δεν είναι άλλο από εκείνο της τρισδιάστατης εκτύπωσης για τη δημιουργία ανθρώπινων οργάνων! Σου λείπει ή δεν λειτουργεί σωστά το συκώτι; το μάτι σου; το χέρι; το αυτί; Θα σου φτιάξουμε ένα, μην ανησυχείς! Η αγορά των 3D «ανταλλακτικών» του ανθρωπίνου σώματος και γενικά των «εκτυπώσεων» που προορίζονται για το χώρο της υγείας (πχ. καλύτερα, αλλά και φτηνότερα προσθετικά άκρα ή εμφυτεύματα) θα ξεπεράσει, σύμφωνα με πρόσφατη εξειδικευμένη ανάλυση της εταιρίας ερευνών Visiongain, τα 4 δις $ ως το 2018...

Όπως στα φάρμακα, έτσι κι εδώ, καταλυτικό ρόλο παίζει η προσωποποιημένη λύση, που μειώνει την ταλαιπωρία και τους εν δυνάμει κινδύνους για κάθε ασθενή. Ειδικά σε περιπτώσεις παιδιών, των οποίων το σώμα συχνά αναπτύσσεται με γοργό ρυθμό, η τρισδιάστατη «εκτύπωση» προσθετικών μελών αποδεικνύεται η απλούστερη, ταχύτερη, αλλά και πιό οικονομική προσέγιση. Κι αν αναρωτιέστε αν –πέρα από τα οστά και τις κλειδώσεις- έχει βρεθεί «ανταλλακτικό» και για το δέρμα, η απάντηση είναι ναι, μέσα στον επόμενο ένα-ενάμισυ χρόνο θα είναι εμπορικά διαθέσιμος «εκτυπωμένος» αν και ακριβός, ζωντανός ιστός, με στόχο (και εδώ!) τα νοσοκομεία να μπορούν να εκτυπώνουν μέσα στη δεκαετία δέρμα κατά βούληση!

Έπειτα απ’όλα αυτά τα κοσμογονικά, οι mobile εφαρμογές υγείας και ευζωΐας που είδαμε, πριν από λίγες ημέρες στη Βαρκελώνη, μπορεί να φαντάζουν παιδικά παιχνιδάκια, όμως καθόλου έτσι δεν είναι τα πράγματα... Καλά μελετημένες οι περισσότερες, όπως και άλλες, που παρελαύνουν στον ειδκό Τύπο, μπορούν (αρκεί να τις χρησιμοποιούμε τακτικά, ώστε να αποδώσουν) σε συνδυασμό με θέληση και ένα smartphone (για τη «δικτατορία» του iPhone θα γράψω μιαν άλλη φορά...) να μας κρατήσουν σε φόρμα και να μας προειδοποιήσουν έγκαιρα για τυχόν δυσλειτουργίες στο σώμα μας, ώστε να μη φτάσουμε ποτέ στην ανάγκη να ψάξουμε για «ανταλλακτικά»...

Γιάννης Ριζόπουλος

Κάτω από: Blog
Θα ήθελα να είμαι ο “εκλεκτός”, αλλά πολύ φοβάμαι ότι δεν είμαι
Από antony@digerati.gr Παρασκευή 28/02/2014
Blog index nsa1

Το πρόγραμμα προστασίας από malware που έχω στον υπολογιστή μου με ρωτάει καθημερινά αν θέλω να κατεβάσω ένα module, το οποίο θα μου εξασφαλίζει ότι δεν μπορεί να με παρακολουθεί η NSA. Γιατί άραγε να θέλει να με παρακολουθεί η NSA; Είμαι τόσο σημαντικό άτομο που οι δράσεις μου μπορεί να επηρεάσουν το παγκόσμιο σύστημα ασφάλειας; Μήπως είμαι ο “εκλεκτός” και δεν το γνωρίζω γιατί δεν έχει έρθει ακόμα να με επισκεφθεί η κοπέλα με το κουνελάκι στον ώμο; Ποιος ξέρει; Πάντως μέχρι να έρθει, το πιθανότερο είναι ότι για τον υπερυπολογιστή της NSA  η οποιασδήποτε παρόμοιας υπηρεσίας είμαι ένα ακόμα άτομο στο τυχαίο δείγμα που επιλέγει καθημερινά για να εντοπίσει κάτι “περίεργο”, μια πιθανή απειλή.

Και ενώ ανησυχώ για την NSA που με παρακολουθεί κρυφά, δε με ενοχλεί πολύ ή ίσως και καθόλου που εγώ, η οικογένεια μου και οι φίλοι μου τροφοδοτούμε καθημερινά τα κοινωνικά δίκτυα με δεκάδες λεπτομέρειες της καθημερινής μας ζωής μαζί με πλούσιο φωτογραφικό υλικό που σκιαγραφούν τα συναισθήματά μας, τις σχέσεις μας, τις συνήθειες μας και τις αδυναμίες μας.

Οι “κακές” μυστικές υπηρεσίες και το “καλό” Facebook, Twitter, Instrargam και Pinterest αντικατοπτρίζουν την εικόνα μιας κοινωνίας που βρίσκεται σε μεγάλη σύγχυση, κάτι που είναι απόλυτα φυσικό μπροστά στις κολοσσιαίες μεταβολές που δημιουργεί η χρήση της τεχνολογίας στην καθημερινή μας ζωή.

Πρόσφατα, η Google, της οποίας η μηχανή αναζήτησης χρησιμοποιείται πλέον για ποσοστό μεγαλύτερο από το 75% των αναζητήσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, εξαγόρασε την DeepMind, η οποία εξειδικεύεται στην ανάπτυξη τεχνητής νοημοσύνης. Παρόμοιο project βρίσκεται σε εξέλιξη από τη Facebook, η οποία έχει δηλώσει ξεκάθαρα την επιθυμία να γνωρίσει καλύτερα τους χρήστες των υπηρεσιών της. Υπάρχει ένα απαισιόδοξο σχετικά κείμενο από τον Ross Andersen που μπορείτε να διαβάσετε σε 8100 λέξεις http://aeon.co/magazine/world-views/ross-andersen-human-extinction/, το οποίο μέσες άκρες λέει ότι έχουμε χάσει ήδη τον έλεγχο της τεχνολογίας που δημιουργούμε και τώρα μένει να δούμε ποιο θα είναι το αποτέλεσμα.

Από την άλλη, υπάρχουν άνθρωποι που αισθάνονται χαρούμενοι, καρφιτσώνοντας στο πέτο τους μια κάμερα, όπως η Lifelog της Sony, η οποία στην κυριολεξία καταγράφει και δημοσιοποιεί ότι αισθάνονται κάθε στιγμή της ζωής τους. Με τη χρήση της τεχνολογίας, το παρελθόν που ο “ατελής” ανθρώπινος εγκέφαλος συμπληρώνει με πλαστές εικόνες, παραμένει τόσο αληθινό όσο το ζήσαμε. Ίσως ένας υπερυπολογιστής στο μέλλον, αξιοποιώντας τα ψηφιακά μας αποτυπώματα, θα μπορεί να ανασυνθέσει τη συνείδηση μας και όσο πιο πιστά τα αποτυπώματα τόσο πιο πιστή και η αναγέννηση.

Τον περασμένο Οκτώβριο, η Google δημιούργησε τη θυγατρική εταιρεία Calico, στόχος της οποίας, σύμφωνα με το Larry Page, είναι η επιβράδυνση της γήρανσης και γιατί όχι η αθανασία. “Can Google Solve Death” αναρωτιέται το TIME.

Εξαφάνιση ή αθανασία; Δύο ακραία χρώματα και εκατομμύρια άλλα ανάμεσα. Γιατί το σενάριο οι μηχανές να μας εξαφανίσουν είναι περισσότερο πιθανό από τη σενάριο μιας συμβιωτικής σχέσης;  “Ποιος ξέρει;” που θα έλεγε και ο Κωνσταντίνος Τζούμας. Τελευταία Κυριακή της Απόκριας, ας φορέσουμε όποια μάσκα θέλουμε.

 

Γιάννης Μουρατίδης

Κάτω από: Blog
Πινακωτή, Πινακωτή... από τ’ άλλο μου τ’ αυτί!
Από antony@digerati.gr Παρασκευή 28/02/2014
Blog index data1

Οι κορώνες είναι ωραίες – ιδιαίτερα αν τις «βγάζει» μια υψίφωνος ή έστω ένας τενόρος. Μ’ άλλα λόγια, πρέπει να το ‘χεις, για να σε πιστέψουν. Αν δεν ισχύει κάτι τέτοιο, το λιγότερο που μπορεί να συμβεί, είναι να σε κοιτάξουν περίεργα και, βέβαια, να μην πείσεις, τουλάχιστον όσο θα ήθελες... Όπως συνέβη πρόσφατα, με τις «κορώνες» της Άγκελα Μέρκελ που, στον απόηχο των αποκαλύψεων για αμερικανικό δάκτυλο στις υποκλοπές ευρωπαϊκών δεδομένων (γενικώς και ειδικώς, μη εξαιρουμένων ούτε των προσωπικών της τηλεφωνικών συνδιαλέξεων), ζήτησε τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού δίκτυου επικοινωνιών, ώστε τα ευρωπαϊκά data να μένουν στον τόπο τους και να μην «ξενιτεύονται» προς Αμερική μεριά, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό από πλευράς ασφαλείας...

Μάλιστα, λίγες μέρες μετά, η Γερμανίδα καγελάριος τα είπε και με τον Φρανσουά Ολάντ, που –δεν θα μπορούσε να κάνει διαφορετικά- συμφώνησε ότι κάτι πρέπει να γίνει προς αυτή την κατεύθυνση. Όμως, όσο κι αν ο ίδιος ο πρόεδρος Ομπάμα προσπάθησε να κατευνάσει κάπως τα πράγματα, μπροστά στο θόρυβο που ξεσηκώθηκε, μετριάζοντας αρχικά κάποιες από τις ελευθερίες της Εθνικής Επιτροπής Ασφαλείας (NSA, για τους «φίλους» της...), στη συνάντηση με τον Γάλλο ομόλογό του, στην Ουάσιγκτον στα μέσα Φεβρουαρίου, δεν δίστασε να παραδεχτεί ότι δεν υπάρχει χώρα στον κόσμο με την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες να έχουν υπογράψει κάποια συμφωνία μη-παρακολούθησης! Κι από τον κανόνα αυτό, βεβαίως, δεν εξαιρούνται ούτε καν οι άλλες χώρες–μέλη της ομάδας των «Πέντε Ματιών» («Five Eyes» contingency, όπως είναι γνωστές στη διεθνή βιβλιογραφία), που έχουν εγκαταστήσει στο έδαφός τους υψηλής τεχνολογίας «μάτια και αυτιά» για τέτοιου είδους παρακολουθήσεις και στην οποία ανήκουν –εκτός των ΗΠΑ- η Αυστραλία, ο Καναδάς, η Νέα Ζηλανδία και η Βρετανία. Η μία παρακολουθεί την άλλη κι όλες μαζί εμάς...

Το μόνο σχόλιο του Γάλλου προέδρου, λίγο πριν από το επίσημο δείπνο στον Λευκό Οίκο (τι να πεί, άλλωστε; ως μουσαφίρης, μπορούσε να στενοχωρήσει τον οικοδεσπότη του;) ήταν ότι «το προσωπικό απόρρητο των ξένων πολιτών θα πρέπει να γίνεται σεβαστό, ως ένα βαθμό» (on some level, ήταν η ακριβής έκφραση που χρησιμοποίησε...) Γιατί, όπως και να ’ναι, δεν μπορεί να μην ξέρει ή να μην του έχουν μιλήσει για τη βαθύτερη σημασία αυτού του είδους της κατασκοπείας, όπως διατυπώνεται από συντηρητικούς κύκλους στις ΗΠΑ, οι οποίοι όχι μόνο πιστεύουν ότι κάνουν το σωστό, αλλά επιμένουν ότι το κάνουν και για λογαριασμό όλων των άλλων!  

Τουλάχιστον ο κ. Ολάντ φάνηκε λίγο πιό ρεαλιστής στην αντιμετώπιση του θέματος, από την κ. Μέρκελ η οποία τα έβαλε με τα αμερικανικά «ιερά τέρατα» της τεχνολογίας, τύπου Facebook και Google, κατηγορώντας τα ότι δεν προσέχουν όσο πρέπει τα προσωπικά δεδομένα των επισκεπτών τους. «Γι’ αυτό θα μιλήσουμε με τους Ευρωπαίους ISP, που φροντίζουν την ασφάλεια των πολιτών μας σ’ αυτά τα θέματα, ώστε να στήσουμε ένα δίκτυο επικοινωνιών στην Ευρώπη και να μη χρειάζεται να στέλνονται email και άλλες πληροφορίες πέρα από τον Ατλαντικό», πρόσθεσε.

Όμως, όπως είπαμε και νωρίτερα, οι «κορώνες» είναι ωραίες αρκεί «να το έχεις»... Και, μάλλον, η Γερμανίδα καγκελάριος «δεν το έχει» (ή, πιο σωστά, οι σύμβουλοί της «δεν το έχουν», όσον αφορά στις περί τεχνολογίας γνώσεις τους..) Γιατί, όπως επεσήμανε άμεσα ο υπεύθυνος του BBC News για θέματα Τεχνολογίας, Μαρκ Γουόρντ, επικαλούμενος ειδήμονες του χώρου, η συντριπτική πλειοψηφία των δεδομένων που παράγονται στην Ευρώπη δεν την εγκαταλείπει ποτέ –η διαχείρισή τους γίνεται εσωτερικά, εντός των ευρωπαϊκών ορίων- με αποτέλεσμα να μην έχει κάποιο ουσιαστικό και πρακτικό νόημα η πρωτοβουλία της κ. Μέρκελ, αν και όταν αυτή υλοποιηθεί... Άλλωστε, ο τρόπος που είναι «κτισμένο» το Internet και η σημερινή δομή του δεν επιτρέπουν τέτοιου είδους παρεμβάσεις – τα πακέτα δεδομένων δεν καταλαβαίνουν από πολιτικές σκοπιμότητες και ακολουθούν τη βέλτιστη «ρότα» τους, περνώντας από το ένα δίκτυο στο άλλο, με τη διαδρομή τους να ρυθμίζεται μονάχα από τεχνικά και, σε μερικές περιπτώσεις (κακώς, βεβαίως, πλην αναγκαστικά), από εμπορικά θέματα. Όσο για το ποιός μπορεί, τελικά, να βεβαιώσει πως τα ευρωπαϊκά δεδομένα δεν φεύγουν «εκτός παιδιάς» (και δεν μιλάμε για ένα και δυο «τεμάχια», αλλά για εκατομμύρια που, για να ελεγχθούν, θα φορτώνουν το δίκτυο με καθυστερήσεις), εκεί πια το μόνο που ταιριάζει, είναι η σοφή λαϊκή ρήση «πιάσ’ τ’ αυγό και κούρεψ ‘το»...

 Γιάννης Ριζόπουλος

Κάτω από: Blog
Τo Android της...Microsoft
Από georgek@digerati.gr Δευτέρα 24/02/2014
Blog index nokia x range

Στην εκδήλωση της Microsoft στο MWC 2014 ο αντιπρόερδρος και διευθυντής των Windows Phone, Joe Belfiore, δεν φάνηκε και πολύ χαρούμενος για την απόφαση της Nokia να παρουσιάσει μια "πειραγμένη" έκδοση του Android για τη νέα low-end σειρά X. Όπως ανέφερε "ότι είναι να το κάνουν θα το κάνουν...".

Υπάρχουν μερικές εικασίες για την απόφαση αυτή της Nokia, όπως για παράδειγμα ότι τα Windows Phone 8 δεν παίζουν καλά σε low-end συσκευές αλλά μάλλον δεν ισχύει κάτι τέτοιο γιατι τα Lumia 520/525 είναι μια χαρά συσκευές ενώ κυκλοφορούν φήμες ότι η Nokia θέλει να παρουσιάσει και mid-high-end συσκευές με Android αλλά και να επιτρέψει την εγκατάσταση εφαρμογών απο το Google Play (αυτό πραγματικά θα είναι μεγάλη έκπληξη). 

Το Nokia X έχει οθόνη IPS 4" 800x400 pixel, 1 GHz dual core επεξεργαστή, 512ΜΒ RAM και 4GB δίσκο. Το X+ θα έχει περισσότερη μνήμη και κάρτα microSD. To XL θα έχει οθόνη 5" και προς το παρόν δεν υπάρχουν άλλα δεδομένα. Το X θα είναι άμεσα διαθέσιμο ενώ τα άλλα δυο μοντέλα αναμένονται μέσα στο καλοκαίρι και θα κοστίζουν απο 89 έως 109 ευρώ.   

   

Περί αντικειμενικότητας, υποκειμενικότητας και άλλων πολλών...
Από antony@digerati.gr Παρασκευή 21/02/2014
Blog index mwc14

Κάθομαι και γράφω τούτες τις γραμμές λίγες ώρες πριν πετάξω προς Βαρκελώνη, για να καλύψω το φετινό Mobile World Congress, που ανοίγει τις πύλες του το πρωί της Δευτέρας, περιμένοντας περισσότερους από 70.000 επισκέπτες υψηλού προφίλ (και χοντρού πορτοφολιού, επίσης, καθώς το εισιτήριο γενικής εισόδου για τις τέσσερις μέρες της λειτουργίας του ξεπερνάει τα 700 €...) Κι όπως συμβαίνει κάθε φορά όταν ξεκινάω για μια μεγάλη έκθεση, εξ ανάγκης «δηλωμένος» στο τμήμα Press / Media / Analysts προκειμένου να πάρω το περιζήτητο badge που ανοίγει πόρτες και στόματα, έτσι και τώρα έχω κατακλυστεί από mail με Δελτία Τύπου, κάθε λογής ανακοινώσεις και πλήθος προτάσεις-προσκλήσεις (μάθαμε ότι θα καλύψετε το MWC, ελάτε κι από εμάς!) για ποτό και πλύση εγκεφάλου, σχετικά με τις πολλές δυνατότητες, τις εξαιρετικές προοπτικές, τη σαφή ανωτερότητα και τις καινοτομικές ιδιότητες του προϊόντος ή της υπηρεσίας του αποστέλοντος...

Έτσι, λοιπόν, παραμονές κάθε τέτοιας «γιορτής» διαβάζω, ξαναδιαβάζω και ξαναματαδιαβάζω το περιεχόμενο του ηλεκτρ. ταχυδρομείου μου, προσπαθώντας να καταλάβω τι θέλει να πει ο ποιητής, να ξεχωρίσω την «ήρα από το στάρι» και να αποφασίσω σε ποιόν θα πάω και ποιόν θ’ αφήσω – αφού είναι ανθρωπίνως αδύνατο να περάσω κι από τους 1700 τόσους εκθέτες παρόντες στο MWC, φέτος! Το «κόσκινο» που χρησιμοποιώ είναι ιδιοκατασκευή και ως τώρα αποτελεσματικό: λέξεις-κλειδιά και διεθνείς τάσεις, μονταρισμένες στο ίδιο πλαίσιο με πλήθος εμπειρίες (καλές ή κακές, έχουν κι αυτές την αξία τους) σωρευμένες από εκθέσεις ανά τον κόσμο – ο παλιός έχει τον τρόπο του!

Όμως, τόσα χρόνια πια, για να κάνω πιο ενδιαφέροντα τα πράγματα (όχι πως δεν είναι από μόνα τους, φωτιά να πέσει να μας κάψει... αλλά έτσι, σαν κερασάκι!) κάπου έχω αρχίσει να παίζω ένα παιχνίδι, στοιχηματίζοντας με τον εαυτό μου (άρα, χασούρα μηδέν) πού θα βγω σωστός και πού λάθος στις προβλέψεις μου, κρίνοντας από τα προκαταρκτικά. Έ, λοιπόν, φέτος κάτι μου λέει πως στη Βαρκελώνη θα δούμε και θα ακούσουμε πολλά κυρίως σε δυο τομείς: στο Διαδίκτυο των Αντικειμένων (Internet of Things, ή απλώς IoT για τους Αμερικανούς, που τρελαίνονται για αρτικόληκτα) και στο mobile health. Και στους δυο, τα mail και οι προ(σ)κλήσεις είναι πολλά – σημάδι ότι γίνεται ντόρος, υπάρχει ενδιαφέρον, φτάνουμε στην εποχή της ωριμότητας κι ο συγκεκριμένος χώρος αποκτά επί τέλους την κρίσιμη μάζα που απαιτείται, πριν ξεκινήσει η «απογείωση»...

Για το mobile health (που συνδυάζει τα καλά της ευζωΐας με την υψηλή τεχνολογία) δεν έχω μαζέψει ακόμα όσο υλικό θα ήθελα – θα φέρω και εισαγόμενο... Όμως, όσον αφορά στο Internet of Things (όπου αναμένονται σημαντικές ανακοινώσεις από πλευράς Ericsson στο MWC, αλλά και πολλές παρουσιάσεις προϊόντων/υπηρεσιών στον «αφιερωμένο εξαιρετικά» χώρο του Connected City), φρόντισε να με «ξεκουράσει» μια από τις προσφιλείς «πηγές» μου, το πάντα καλά πληροφορημένο TelecomTV One, που δείχνει να κατέχει καλά αυτόν τον χώρο...

Επικαλούμενο, λοιπόν, έκθεση του GSM Association (του ίδιου που διοργανώνει το MWC, για να κάνετε τη σύνδεση...) μας διαβεβαίωσε πρόσφατα ότι οι συνδέσεις μηχανών (Machine 2 Machine), που διαθέτουν το δικό τους SIM, στα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας θα φτάσουν φέτος τα 250 εκατομμύρια, διατηρώντας στο 40% την ετήσια αύξηση, την τελευταία τριετία. Προσθέτοντας ότι περισσότερες από 420 εταιρίες κινητής από 187 χώρες, που αντιστοιχούν στο 40% του συνόλου παγκοσμίως, προσφέρουν ήδη υπηρεσίες Μ2Μ – κι αυτό μάλλον προκαλεί αρκετά ερωτήματα, σχετικά με το πού πάμε, αν συνεχιστεί αυτή η αύξηση... Μ’ άλλα λόγια, πρέπει να χαραχτεί συγκεκριμένη στρατηγική, βασισμένη σε τεχνικές προδιαγραφές, που θα προβλέψει και θα φροντίσει να καλύψει τις ανάγκες της επόμενης μέρας.

Κι ακομα, πρέπει να αποσαφηνιστεί τι ακριβώς εννοούμε όταν λέμε IoT... Η εταιρία ερευνών IDC, ας πούμε, τοποθετεί κάτω από αυτή την «ομπρέλα» αρκετές κάθετες αγορές, εκτός των ίδιων των συσκευών, όπως τα εξαρτήματα, οι διαδικασίες και η υποστήριξη, με αποτέλεσμα να βλέπει τον κύκλο εργασιών του κλάδου στα 7,3 (κρατηθείτε!) τρις $ το ‘17, από μόνο 4,8 τρις το ’12, με καλύτερους «πελάτες» τους καταναλωτές, τη βιομηχανία και τον δημόσιο τομέα. Ίσως, πάλι, αυτά τα τεράστια νούμερα να είναι υπερβολικά, αν σκεφτούμε ότι –κατά την Gartner- το σύνολο της αγοράς Πληροφορικής πέρυσι, ήταν 3,6 τρις $...

Μη χολοσκάτε, όμως... το μέλλον δεν είναι μακριά! Το κρίσιμο ερώτημα είναι τι θα γίνει στη Βαρκελώνη – άραγε, αυτή τη φορά θα μου κάτσει το στοίχημα;     

Γιάννης Ριζόπουλος

Κάτω από: Blog

Κατηγορίες

Εγγραφή στο Newsletter

Βρείτε μας

Περισσότερα